Technika - Pierwsza pomoc przedmedyczna

Telefony alarmowe

 

 

Filmy instruktażowe

 

 

 

 

 Zasady postępowania

 

 

1. Zadbaj o własne bezpieczeństwo!

 

Zanim podejdziesz do poszkodowanego sprawdź, czy coś Ci nie zagraża np. jego pies, luźno wiszące kable pod napięciem, wydobywający się z niedalekiej okolicy poszkodowanego dym niewiadomego pochodzenia, szybko nadjeżdżający pojazd, albo niebezpieczne przedmioty w okolicy lub bezpośrednio w ręce poszkodowanego.

Najpierw zadbaj o usunięcie niebezpieczeństwa, dopiero później zbliż się do poszkodowanego.

Pamiętaj, żeby założyć rękawiczki, aby uchronić siebie przed ewentualną krwią czy wydzieliną poszkodowanego. Rękawiczki zapewniają również barierę ratownik - pacjent. Nasze brudy nie przejdą na pacjenta. Dlatego warto zawsze mieć przy sobie czy też w apteczce lateksowe rękawiczki. Jeśli ich nie masz - improwizuj: przydatne mogą się stać dwie reklamówki założone na dłonie...

2. Wstępnie oceń miejsce zdarzenia.

Oceń zarówno to, co się stało, ale również jak do tego doszło, oraz jakie mogą być tego konsekwencje.

3. Wstępnie oceń stan poszkodowanego.

Oceń ogólnie jego stan - szukaj ewentualnych widocznych krwawień, nienaturalnych ułożeń kończyn, deformacji ciała, czy nawet ciała obcego wbitego w poszkodowanego.

Zwróć uwagę również na kolor skóry poszkodowanego (czy nie jest np. siny) oraz jego ewentualne problemy z oddechem.

4. Bezpiecznie podejdź do poszkodowanego.

Uważaj, bo sam poszkodowany, w związku ze swoim stanem może przejawiać niekontrolowaną agresję.

Żeby poszkodowany w żaden sposób nie zrobił Ci krzywdy, musisz przyjąć bezpieczną pozycję przy jego boku - zanim w ogóle do niego podejdziesz, głośno i zdecydowanie spytaj: "Co się stało?!" – z bezpiecznej, ale nie za dużej odległości.
Kiedy nie otrzymasz odpowiedzi, zbliż się do niego. Podejdź z boku i kucnij, w taki sposób, aby jedno Twoje kolano znalazło się bezpośrednio nad (nie na) klatką piersiową poszkodowanego (w ten sposób unieruchomisz jego kończynę górną, którą poszkodowany mógłby się zamachnąć), swoje ręce oprzyj o ramiona osoby potrzebującej pomocy (uniemożliwiając jej nagłe wstanie).

 

5. Oceń stan świadomości poszkodowanego.

Pamiętając w dalszym ciągu o bezpieczeństwie powinieneś teraz (będąc w pozycji bezpiecznej opisanej wcześniej) delikatnie potrząśnij poszkodowanym (jak gdybyś chciał go obudzić) i zapytaj po raz drugi głośno i zdecydowanie pytanie: "Co się stało?!".

Jeœli odpowie na pytanie to znaczy, że jest przytomny, jeśli nie będzie żadnej reakcji na nasze działanie to będzie znaczyło że jest nieprzytomny.

6. Udrożnij górne drógi oddechowe.

U nieprzytomnego trudności z oddychaniem powoduje głównie zapadający się język, który zamyka górne drogi oddechowe. Udrożnić je możesz odchylając głowę poszkodowanego do tyłu, aż do momentu wyczucia oporu. W tym celu połóż jedną rękę na czole pacjenta, a dwa palce drugiej ręki na kostną część żuchwy (twarde miejsce na brodzie), i energicznie ale z wyczuciem odegnij głowę poszkodowanego do tyłu.
Następnie oceń oddech - pochyl swoją twarz nad ustami poszkodowanego tak, żeby na policzku wyczuć oddech, uchem usłyszeć oddech, a wzrokiem zaobserwować ruchy oddechowe klatki piersiowej.

Pamiętaj, żeby bez potrzeby nie wkładać palców do ust poszkodowanego. Może Cię nieświadomie ugryźć. Oczywiście, jeśli zobaczysz wystające z ust przedmioty jak np. patyczek z lizaka, należy je wyjąć.

 

 

7. Oceń oznaki krążenia.

Obecnie obowiązujące standardy postępowania w pomocy przedmedycznej mówią, że jeśli nie masz wykształcenia medycznego, to nie należy badać tętna.
Dlaczego wprowadzono takie zmiany? W sytuacji stresowej wydziela się w większym stopniu adrenalina, co powoduje przyspieszenie pracy naszego serca. W tej sytuacji będziesz w stanie stwierdzić tętno u osoby, u której tego tętna nie ma.
 Dlatego nie bada się tętna, ale oznaki krążenia. Oznaki krążenia to nic innego jak np.
 - zauważalny oddech;
 - różowa skóra;
 - odpowiednia temperatura ciała;
 - ruchy poszkodowanego;
 - reakcje obronne np. na ból.

 

8. Urazy głowy.

Głowę badaj zarówno rękoma jak i wzrokiem.
Przesuwając dłońmi po głowie od podstawy czaszki czyli od miejsca połączenia czaszki z kręgosłupem po czubek głowy, szukaj pod palcami deformacji, wystających bądź wklęsłych miejsc w głowie co może świadczyć o mniejszych lub większych urazach. „Po "przejechaniu" dłońmi po głowie poszkodowanego obejrzyj swoje rękawiczki, czy nie ma na nich śladów krwi.

Zobacz czy z ucha nie wydobywa się krew, albo płyn mózgowo-rdzeniowy (o zabarwieniu słomkowym), czy nie pojawiły się sińce za uszami czy też sińce okularowe zwane inaczej "oczami szopa" (zasinienia wokół oczu).
Te objawy mogą świadczyć o złamaniu podstawy czaszki.

 

9. Urazy odcinka szyjnego kręgosłupa i klatki piersiowej.

Delikatnie zbadaj odcinek szyjny kręgosłupa, wyczuj między palcami wyrostki kolczyste kręgów, czyli te elementy, które normalnie widzimy i czujemy na naszym kręgosłupie. Jeśli wyczujesz jakąś wyraźną nierówność czy też braknie któregoś wyrostka oznaczać to może, że doszło do urazu kręgosłupa.

Klatka piersiowa.
Na klatce piersiowej badaj żebra oraz widoczne rany. Wykonaj to za pomocą rąk oraz wzroku.
· zobacz czy na klatce piersiowej nie ma jakichś krwawień, ran, wyraźnych sińców.
· ułóż obie ręce na żebrach po jednej stronie np. prawej i uciskaj z wyczuciem raz jedną ręką, raz drugą, po czym zmień stronę z prawej na lewą. Szukaj deformacji, reakcji na ból, zapadania się kilku żeber, to może świadczyć o złamaniu.

Bez potrzeby nie rozbieraj poszkodowanego, a po oględzinach natychmiast przykryj klatkę piersiową pacjenta.

 

10. Urazy brzucha i miednicy.  

Obejrzyj brzuch szukając ewentualnych krwawień i zasinień, następnie zacznij uciskać (z wyczuciem) dookoła pępka. Sprawdź, czy brzuch jest twardy czy miękki. Jeśli jest miękki, to wszystko jest w jak najlepszym porządku, natomiast twardy oznacza, że być może masz do czynienia z krwotokiem wewnętrznym, albo urazami narządów wewnętrznych.

Miednica to te kości, które łączą kończynę dolną z resztą ciała. Uraz miednicy jest bardzo niebezpieczny i może być stanem zagrożenia życia. Przy złamaniu miednicy poszkodowany potrafi się wykrwawić.
Żeby sprawdzić, czy wszystko jest OK, chwyć za talerze miednicze czyli wystające, twarde, kostne elementy i wykonaj ruch "zamykania" i "otwierania" książki, czyli ściśnij równomiernie do środka i jeśli brak jakichkolwiek oznak bólowych czy wyczuwalnej ruchomości wyciśnij na zewnątrz.
Jeśli dalej nie ma w/w objawów możesz być spokojny.

11. Kończyny dolne i górne.

Kończyny bada się pod względem złamań, zwichnięć, skręceń, krwotoków, ciał obcych, amputacji, oparzeń itp.
Najpierw obejrzyj kończyny oceniając widoczne krwotoki, ciała obce, ewentualne amputacje. Następnie sprawdź każdą kończynę osobno, chwytając ją oburącz przy tułowiu i jednym zdecydowanym ruchem przesuwając swoje dłonie w kierunku palców.
W ten sposób sprawdzisz reakcje bólowe na badanie, oraz wyczujesz pod palcami nienaturalne zniekształcenia, które mogą być spowodowane złamaniem bądź zwichnięciem.
Obserwując rękawiczki możemy również zauważyć ewentualne krwotoki niewidoczne gołym okiem – spowodowane może to być ułożeniem kończyny.
Dalej sprawdź ruchomość stawów - delikatnie, z wyczuciem zginaj kończyny w stawach (w naturalnym kierunku). Wyczuwając opory możesz stwierdzić uraz stawów tzn. skręcenie, zwichnięcie lub złamanie kości w okolicy stawu.

 

 

13. Ponowna ocena ABC.

Jeszcze raz sprawdź podstawowe czynności życiowe poszkodowanego: ABC czyli

• A – drożność dróg oddechowych,
• B – oddech,
• C – oznaki krążenia.

Na kontrolę ABC powinieneś przeznaczyć około 15 sekund, natomiast całe opisane wcześniej badanie poszkodowanego powinno trwać nie dłużej niż 2 minuty.

 

NOTATKA DO ZESZYTU

 

Temat: Pierwsza pomoc przedmedyczna

1. Zadbaj o własne bezpieczeństwo!
2. Wstępnie oceń miejsce zdarzenia.
3. Wstępnie oceń stan poszkodowanego.
4. Bezpiecznie podejdź do poszkodowanego.
5. Oceń stan świadomości poszkodowanego.
6. Udrożnij górne drógi oddechowe.
7. Oceń oznaki krążenia.

8. Można narysować apteczkę